De geboorte van KSA-Lo in woord en beeld.

Dertig jaar geleden wilden enkele mensen de Schaemelen D’Joos stoet nog eens laten doorgaan in Lo. Georges Bovyn, die zovele keren gestalte heeft gegeven aan het hoofdpersonage, was bereid mee te werken, maar vond dat de jeugd van Lo ook z’n steentje moest bijdragen aan deze stoet. Enkele jongeren vormden dan een volksdans- groep en zouden in de stoet de “Rijnlansche” dansen in de mooie kostuums. De stoet ging uit en de volks- dansgroep kende veel succes. Daarna bleven die jonge mensen de zondag na de mis bij elkaar komen om te dansen in het Rozestraatje. Ook werden soms andere activiteiten georganiseerd. In die groep werd de basis gelegd voor de 1ste leidersploeg van KSA Lo.

 

Toen de boerinnenbond een avond inrichtte over “de weerbaarheid van de jeugd” waren bijna alle dansers aanwezig. Na die avond begon het idee te rijpen om iets meer te doen voor de jeugd en om hun samenkomsten een blijvend karakter te geven. Ze kozen ervoor om een jeugdbeweging  op te richten. Na enkele vergaderingen met leiders van VKSJ en KSA kozen ze uiteindelijk voor KSA.

Van de gemeente kregen ze een lokaal in de gemeenteschool en nu begonnen ze aan de uitbouw van hun jeugdbeweging. De voltallige ploeg vertrok in 1979 op paascursus. De jonge, enthousiaste ploeg kreeg heel wat steun van Noordzeegouw en andere bonden. Nu moet alleen nog de bevolking van Lo ingelicht worden over de nieuwe jeugdbeweging. Op 16 juni 1979 zag de KSA van Lo officieel het levenslicht op de avondmarkt. Op die avondmarkt (onder de Caesarsboom) werden spelletjes gespeeld, pannenkoeken gebakken, steunkaarten ‘Ma, ik wil in de KSAAAAA’ verkocht, liedjes gezongen en leden ingeschreven.

De 1ste spelnamiddag was de 29ste juli 1979. Voor de 1ste activiteit waren er drie groepen voorzien: kabouters, jongknapen en knapen en jonghernieuwers samen. Een hele namiddag lang werd er gespeeld en geravot. Vanaf nu zou de blauw-oranje kleur een vertrouwd beeld worden in Lo.

Het 1ste echte werkjaar was 1979-1980. De leiding telde 16 jonge mensen. De KSA van Lo groeide en datzelfde jaar werd al de kaap van 100 overschreden. Er kwamen alsmaar meer leden en leiders bij.

De KSA vierde haar 1ste werkjaar met het Lourdeskamp in augustus. Pas een jaar later ging de KSA zelf voor het 1st op kamp. De kleinsten gingen naar Westouter en de oudsten naar Wiesme. Vanaf het volgende jaar ging KSA-Lo met de voltallige groep op kamp. In het derde werkjaar werd ook al een nieuwe ban opgericht: de hernieuwers. Zij gingen onder de deskundige leiding van Geert Morlion, onze oud-proost, naar Rome.

5 jaar KSA-Lo.

In 1983-84 vierde KSA-Lo haar 5-jarig bestaan. Na 5 jaar kreeg de KSA een oud “kiekenkot” in de Zuidstraat ter beschikking van de gemeente, omdat de lokalen in het gemeenteschooltje te klein waren geworden. Met man en macht werd onder de leiding van oud-leider Jo Gitsles van dit gebouw een prachtig lokaal gemaakt. Wij kunnen nu de vruchten plukken van hun zware werk, 25 jaar geleden. De leiders, die het meeste werk opgeknapt hebben, kregen ook veel hulp van de gemeente en vrijwilligers uit Lo. Eerst werden de 2 speellokalen gemaakt, pas daarna het leiderslokaal. Er werden wc’s gestoken, enz… . De achterkant van nu was toen de voorkant. Het nieuwe lokaal werd plechtig geopend met een groot Open-deur weekend. Naar verluid was dit een grandioos succes en was de bevolking van Lo trots op hun jeugd. De zondag werd er een eucharistieviering gehouden en werd het lokaal geopend door de burgemeester en ingewijd door pastoor Laridon. De volgende jaren werd er nog veel gewerkt aan het lokaal. Dit nieuwe lokaal was een bekroning voor het vele werk die alle leiders in hun vrije tijd besteed hadden aan KSA-Lo. Er werd in dit feestjaar ook een 1ste ouderfeest georganiseerd onder het werkjaarmotto: Open je ramen, zing samen. In de Moderna gaven de KSA’ers toen het beste van zichzelf in een playbackshow.

10 jaar KSA-Lo.

20 Jaar geleden was het jaarthema: ‘Grijp je kans’. De KSA van Lo had dit goed begrepen en greep haar kans. Heel het jaar door werd er gefeest en werd er onvoorstelbaar veel georganiseerd. Dit moet een hele grote inspanning geweest zijn en nu kunnen wij daar alleen maar vol bewondering voor zijn. De voorbereiding startte het jaar daarvoor met de oprichting van een feestcomité. Zij werkten allerhande activiteiten uit voor het feestjaar. Op 20 mei 1988 werd met en persconferentie het feestjaar in gang geschoten. Er werd een overzicht gegeven van de geplande activiteiten. Iedere maand zou iets speciaals gedaan worden. In september had je natuurlijk de startactiviteit met een gezinswandeling. In oktober gingen de leiders op weekend om het jaar voor te bereiden en er werd gewerkt aan een boek. In november werd er een grote teken- en verhalenwedstrijd georganiseerd. In december werd dan de spot gericht op de oud-leiding met een etentje en een fuif. In januari was er een expositie en een opendeur-weekend. In februari had dan normaal gezien de Cardijn-musical moeten doorgaan, maar die werd uitgesteld tot in september ’89. In maart speelden de leiding een poppenspel voor de jeugd uit het omliggende. De volgende maand werd er een grote speldag georganiseerd in het teken van Julius Caesar. Ook was er een ouderweekend gepland. De kroon op het werk kwam er in mei met de landdag van de jongknapen en de omarming van Lo. Op de avondmarkt – daar begon het 30 jaar geleden – zou de vlag van KSA- Lo in gekleurd zand aangebracht worden. Het hele jaar door zou een tijdschriftje uitgegeven worden: Tientelo! En het sluitstuk van dit feestjaar zou het jaarlijkse kamp worden in Goeferdinge en de Romereis van de leiding. Van al die geplande activiteiten zij er misschien enkele niet doorgegaan of wel in veranderde vorm, maar het moet toch gezegd worden dat met de landdag in Lo op 6 mei toch iets unieks werd georganiseerd in de geschiedenis van KSA-Lo. Zo’n 1200 jongknapen vanuit heel West-Vlaanderen waren die dag aanwezig in de – toen – 900 jaar oude stad. Elk met hun banier kwamen ze die dag Lo binnengewandeld om dan deel te nemen aan de middeleeuwse jaarmarkt anno 1489. Willem van Loo zelve kwam dan de stadsrechten bekrachtigen. Dit ging gepaard met een Vlaamse kermis en verschillende attracties. Op het einde van de dag wist Willem van Loo nog te vertellen dat Filips de Schone, Graaf van Vlaanderen, Lo een stadsmuur schonk. Alle aanwezigen ommuurden dan ons kleine stadje. Een prachtig moment dat vele inwoners van Lo nog lang zullen herinneren. In september 1989 had dan de uitgestelde uitvoering plaats van de Cardijn-musical in samenwerking met de leiding van KSA Lo. Op dit startweekend kon iedereen ook genieten van een Varken aan ’t spit en kon men een ballon van op de markt zien opstijgen. Aan ons lokaal werd het voortuintje aangelegd en onthuld met een standbeeldje, dat ieder KSA-lid moet voorstellen, en er werd ook een lindeboom geplant. In dit feestjaar werd ook een nieuwe ban opgericht: De ravotters. Het resultaat van een steeds groeiende jeugdbeweging. De KSA telde nu meer dan 150 leden, of te wel 10% van de bevolking van Lo.

Tussen 10 en 20.

Ons 11de werkjaar eindigde in droefenis toen de leiding, na een prachtig kamp, vernam dat kabouterleidster Isabel Clarysse gestorven was in het ziekenhuis. Isabel blijft bij ons in gedachten. Begin jaren ’90 werd de leidingsploeg ook aangevuld door enkele koolmijnwerkers. De mijnen sloten en dus kwamen die enkelingen hun lief en leed vertellen in de KSA. In 1993 begon het jeugdbeleid in de gemeente vorm te krijgen. De KSA werd actief in de gesprekken betrokken. Sedert een 10-tal jaar krijgt de KSA van Lo een forse toelage van de gemeente. In 1994 werd dan ons 15-jarig bestaan gevierd met een honeymoon-kwis en een lekker varken aan ’t spit. Voor de hernieuwers werd dit jaar ook in de zomer een toffe fietsenrally en een barbecue georganiseerd. Toen namen we ook met spijt in het hart afscheid van Geert Morlion, onze proost. Geert was bijna 15 jaar lang proost van onze bond en de stuwende kracht achter de werking van de KSA. Zonder Geert had de KSA er wellicht heel anders uitgezien. Bedankt, Geert! In 1996 werd een reünie georganiseerd voor de oud-leiding. Het werd een prettig weerzien voor enkele mensen en het was een toffe avond. Ondertussen werd er ook werk gemaakt van het lokaal. Na 15 jaar was het nodig dat er hier en daar iets hersteld of veranderd werd. Zo kwam er nog een lokaal bij – want op een bepaald moment zaten we met 180 leden! – werd er een nieuwe vloer gegoten, kwamen er nieuwe ruiten bij, kregen we een keuken en ook nieuwe toiletten. Ons lokaal werd er alleen maar mooier bij! Het is dan ook hier gepast om onze welgemeende dank te uiten aan de gemeente van Lo die altijd klaar staat om ons te helpen. 11 Jaar geleden werd er een ouderraad opgericht, na het vertrek van Geert vond men het nodig dat er toch een aantal volwassenen van nabij onze werking konden volgen, maar door omstandigheden geeft deze ouderraad niet lang meegedraaid. Er werd nog maar eens een nieuwe ban opgericht: de Aspiranten! Zij vormden een ban tussen de jonghernieuwers en de leiding. Ze volgden als aspirant-leider een aantal activiteiten bij de drie jongste bans en zo kregen ze een goed beeld van het leider-zijn. Jammer genoeg hebben we sedert enkele jaren deze ban moeten weglaten wegens een tekort aan leiding.

25 jaar KSA Lo.

5 jaar geleden vierde KSA Lo haar 25 jarig bestaan en dit bleef niet onopgemerkt. Tijdens een 25-urenmarathon werden doorlopend activiteiten en festiviteiten aangeboden om dit gebeuren te vieren. Een ware uitputtingsslag voor de leiding. Peter Deman brengt verslag uit van zijn ervaringen: ’Hoe ik dit prachtig weekend ervaren heb?’ Heel goed, gelukkig had ik een week verlof, dus kon ik mij volledig geven. Het begon al op zaterdag morgen met boodschappen doen en de laatste voorbereidingen treffen voor ’s namiddags. Daarna was er natuurlijk de officiële opening, de gastjes kwamen toe en versierden het hele lokaal, ze maakten een superversie van de KSA-muts en omwikkelden de bomen van het Vateplein met oranje-blauwe stof. Indrukwekkend… en het was ook fijn dat iedereen zo opgewekt was. Ik hield me wat meer op de achtergrond. Terwijl de anderen aan het speechen waren en op de receptie al in de drank vlogen, moesten Bram (Van Holme) en ik nog een hele karwei klaren: de spaghetti halen (nee, we hadden die niet zelf gemaakt), voor maar liefst 180 personen en dat allemaal in mijn auto… ’s Avonds hadden we dan de ’70-’80-’90 fuif (wat dit jaar zal herhaald worden, maar dan voor iedereen) van de hernieuwers: we probeerden iedereen aan het dansen te krijgen, maar dat mislukte. Het werd dus eerder een gezellige praatfuif, alhoewel tegen het ochtengloren menig been werd uitgesmeten. Na wat opkuisingswerken waren we alweer vertrekkensklaar voor de spetterende dauwtrip, waarbij spetterend nogal letterlijk genomen mag worden. Ondanks de gietende regen waren er toch nog 5 niet-KSA’ers die de Broeken wilden gaan verkennen. Ik vond het best leuk: de ‘tamme duven’, de vaart met de ‘fluisterboten’ en een kudde wulpen… echt wel een aparte sfeer zo in de vroege morgen, jammer van onze ogen die toch wel langzamerhand aan het toevallen waren. ’t Leven van een nachtbraker is niet simpel, hoor. Van de ochtendlijke rust van de dauwtrip naar de stress voor de mis: bijna waren we te laat, maar alles is toch nog op zijn pootjes gevallen. Daarna een opkikker: een verse tas koffie en een lekker vettige koffiekoek. Maar we hadden nog een schema af te werken: de streekbieren werden van stal gehaald en de troeven, azen en harten vlogen ons om de oren tijdens de kaarting. De vermoeidheid begon toch zijn tol te eisen aangezien enkelen bijna achter de toog in slaap vielen. Nog effe volhouden: het laatste programmapunt kwam eraan: de diavoorstelling samengestoken door Emely (Samyn). Kreten als ‘WHAAAAHAAAAH, waren niet van de lucht. Oude dia’s bekijken kan toch zo leuk zijn. Voilà, de 25 uren van KSA Lo waren gepasseerd, nog een beetje opkuisen en dan oogjes toe en snaveltjes dicht…